Lieve Pumpkin

De Roemeen

Hallo lieve Pumpkin,

Nu moet me toch even iets van het hart. Ben niet boos op je, maar was eerder erg bezorgd. Tenslotte weet je nooit of iets wel helemaal goed gaat komen. Het is van alle tijden dat ouders zich zorgen maken om kun kinderen. Niet dat jij nou echt een zorgenkind was, maar ja, je weet nooit of dat nog kan gaan gebeuren. En dan wil je je kind toch maar mooi beschermen voor al het gevaarlijke en ongewisse.

Waar het hier over gaat? Ja, ik durf het eigenlijk niet eens hardop te zeggen. Ik moet me er ook vooral vreselijk over gaan zitten schamen. Het is ook niet iets wat bij me past. Niemand zal vinden dat het bij me past. Volgens iedereen zit ik niet zo in elkaar, en ik moet ook zeggen dat het me totaal overvallen heeft dat ik er moeite mee had. Daarom heb ik ook nog een tijdje gewacht om er iets over te zeggen. Maar ik geloof dat ik er wel klaar mee ben. Uhhh, ik bedoel, klaar voor ben.

Nu jij nog…….

Andere mensen hebben trouwens helemaal geen problemen met jouw keuzes. En dat hoeft ook helemaal niet. Het komt misschien ook allemaal wel goed, maar toch. Het moet me gewoon even van mijn hart, wat ik op mijn lever heb, voordat ik gal ga spugen, en groen en geel ga zien. Dat willen we natuurlijk ook niet, want mijn pillendoos is zonder al deze extra ziekteverschijnselen al vol genoeg.

Ik haal dus even een grote hap adem, en dan flap ik het er gewoon uit.

Je hebt sinds kort iets met een Roemeen. Een knappe jongen hoor! Dat wel. Maar wel heel jong hoor. Ook zo onzeker ook. Hij heeft wel hele mooie ogen. Ik snap ook best dat je op hem valt. Dat is het ook echt niet. Ik geloof ook best dat hij heel lief is, en je trouw zal zijn. En ik weet ook zeker dat de verliefdheid vanuit jouw kant heel echt is.

Maar bij hem weet ik het gewoon nog niet.

Je hoort zoveel verhalen over zulke gevallen. Over valse paspoorten, en je weet ook niet precies waar hij vandaan komt toch? Het is toch begonnen als internetrelatie? Wat weet je eigenlijk van zijn familie? Want waarom moest hij nou zo snel ook met je gaan samenwonen? Dat verhaal over dat busjes waar ze met z’n dertigen een hele dag in hebben gezeten, vond ik ook niet erg prettig. Natuurlijk is het jouw leventje. Daar mag en moet ik me ook helemaal niet mee bemoeien, maar je kent me hè? Doe ik toch. Natuurlijk ben ik een schijtlijster om dit nu via ons wekelijkse briefje te doen. Had vanzelfsprekend vandaag ook jou even apart kunnen nemen en je deze vragen stellen.

Maar het was eigenlijk zo super gezellig dat ik ook geen spelbreker wilde zijn.

Ik moet ook zeggen dat hij wel echt heel lief voor jou was. En ook voor de kleine kindjes. Die vielen ook al voor hem. Maar ik blijf terughoudend. Zijn verhaal is me gewoon niet overtuigend genoeg. Hij verstaat me ook niet goed lijkt me. Volgens mij spreek ik ook zijn naam nog niet goed uit. Want hij reageert gewoon een beetje vreemd dan. Sorry hoor, dat ik hier nu opeens mee kom, en als je hierdoor even niet bij me langs komt met je nieuwe vriend kan ik me dat voorstellen. 

Mijn ouders hebben het zelfde met mij meegemaakt overigens. Dus de appel valt ook in dit geval niet zo heel ver van de boom. Zestien was ik zo ongeveer, toen kwam ik ook thuis met een vriend van bedenkelijke komaf. Ook hij was nog erg jong, maar had al wel vastgezeten. Nou nam ik wel vaker mensen mee naar huis die even moesten bijkomen, even een ander plekje nodig hadden, dus mijn ouders waren wel iets gewend.

Maar dit was duidelijk een ander verhaal. Waarom hij vastgezeten had, was mij ook niet bekend toen ik hem aan mijn ouders voorstelde, maar mijn ouders keken bezorgd. Dat zorgt dan toch voor wat spanning tijdens het eerste voorstelrondje. Maar ik kon er niets aan doen, was gewoon op slag verliefd geworden, en zijn geschiedenis kon me gestolen worden. Dat was in mijn ogen ook totaal niet terzake doende. Als je gek op elkaar bent doe je dat onvoorwaardelijk. En als ik in zijn ogen keek, was het gewoon klaar. Dan maar bezorgde ouders. Dat is trouwens op den duur wel overgegaan hoor! Toen mocht hij zelfs wel eens bij opa en oma blijven logeren. Al met al zijn we toch ook twaalf jaar samen geweest. Alle vriendjes erna waren zeker heel speciaal, maar die gast met zijn wat vreemde achtergrond blijft toch altijd mijn eerste liefde.

Daarom begrijp ik ook wel dat je nou juist hem hebt gekozen. Ach, ik zou ook veel meer op je moeten vertrouwen, want jouw keuzes worden nooit zomaar gemaakt. Jij denkt veel meer na dan ik met mijn impulsieve en vaak naïeve beslissingen op jouw leeftijd.

Ik zou toch moeten weten dat jij nooit zomaar met een charlatan in zee zou gaan. Natuurlijk, als ik heel eerlijk ben zou ik zeggen dat hij ook wel mag blijven logeren.

Maar niet bij jou in bed. Zover wil ik nog niet gaan. Hij mag wel naast je bed, op een kleedje. Of in de mand. Want die Roemeen van jou, moet nog wel even zijn plek weten. En aangelijnd houden tot aan de deur. Daarna mag hij lekker spelen met onze drie hondjes. Hij is al wel hele dikke maatjes met Bailey hè? Dat is wel leuk. Het zal wel goed komen tussen hem en mij. Zo moeilijk ben ik nou ook weer niet.

Oh ja,

Die eerste hond van mij? Was een vuilnisbakkenrasje dat vastgebonden had gezeten in het bos. Een familielid die bij de politie zat, en de hond bevrijd had, dacht dat hij misschien even onderdak kon krijgen bij mijn ouders. Wij woonden achteraf en hadden al een hondje, dus kon hij daar heel even op adem komen.

Maar zoals gezegd, ik viel als een blok voor Axel, en samen hebben we heel veel jaren plezier gehad.

Jouw Roemeense hond van onduidelijk allooi heeft jou al wat plezier gegeven de afgelopen weken. Zijn achtergrond? Gewoon lekker laten gaan. Het gaat erom dat je hem nu al je liefde en aandacht geeft, en ineens weet ik het heel zeker; ik ga er een hele leuke langharige schoonzoon aan krijgen.

Tot volgende week lieve Pumpkin!

Eén reactie

  • Anoniem

    Ronduit verrassend en verhelderend las het met een zwaar gevoel rond m’n hart dacht aan de Roemenen van jaren terug, maar wederom is iets niet zoals gedacht wordt. Top geschreven petje af.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.