Pompoen lantaarns
Lieve Pumpkin

Het is weer die favoriete tijd van het jaar!

Hallo lieve Pumpkin,

Het is weer vrijdag als ik je dit schrijf. Onze favoriete dag van de week. Onze gezamenlijke tijd die we gebruikten om te genieten van het moment met elkaar. Net als ik altijd met je broer deed op die leeftijd. Hij wilde gewoon gezellig slenteren door de stad of door het bos. Ellenlange verhalen over sagen en legenden en genieten van de warmte van de zon, en de nog lange dagen. Zomerkind die broer van je.

Heeft naar het schijnt te maken te hebben met het tijdstip van je eerste ontstaan, je wezen, je zijn. Tel negen maanden terug van je geboorte, en je weet je tijdstip van ontwaken. Je broer leefde op in augustus. Genoot van de vakantie, de zon, de warmte en het begin van het schooljaar. Ging dan ook fluitend van start, met juichende leerkrachten, die naarmate het schooljaar vorderde, zich afvroegen of de klas niet een stapje te hoog gegrepen was, om dan meestal met de hakken over de sloot de volgende klas te bereiken. Ons zonnetje in huis was rond de Pasen meestal redelijk uitgeschenen, en sleepte zichzelf dan de laatste maanden naar de zomervakantie.

Zo niet met jou, lieve Pumpkin. Dat was en is een heel ander verhaal. Tel bij jouw geboortedatum de zwangerschap terug, dan kom je op een mooi moment uit, waarbij jij ieder jaar weer een beetje ontwaakt; zo om en nabij Halloween. Nooit kon ik ergens in mijn verleden de combinatie van oranje en geel bij elkaar bedenken, maar jouw prinsessenkamer was een geel-oranje feest. Alsof een herfstzon door de gekleurde bladeren heen schijnt. Geen enkel idee waarom ik helemaal blij kon worden van de kleuren in jouw kamertje. Maar het moest zo zijn.

Het was die rare tick waarbij sommige vrouwen augurken met slagroom gaan eten tijdens hun zwangerschap. Beetje vreemde vergelijking eigenlijk, want die drang om jouw kamertje die kleur te geven was meer een gevoel dan een rare tick. Maar op de een of andere manier paste het bij jou. Die kleuren, de warmte, het beetje vreemde maar vooral de liefde die de kleuren uitspraken. Zolang het maar geen roze was. Het kwam niet in mijn hoofd op om ook maar iets te maken of kopen dat roze was. Dat zou nooit bij jou passen.

Al vanaf dag één was het voor mij duidelijk dat dit meisje voor mij bijzonder zou zijn. En hoe ze mijn leven zou kleuren: geel met oranje. (Volgens mij hadden we het deze week over de “toevalligheden “ van alle kleuren oranje in jouw leventje: je kleding, je auto en de tinten koper in je kamer) Jouw bijnaam Pumpkin komt daarmee ook in een ander licht te staan als je het goed bekijkt. Het hoorde zo bij jouw bestaan, zoals Zonnekind bij je broer hoorde. De maand oktober en de vrijdag zijn onlosmakelijk met jouw bestaan verbonden. De tijd dat jij je het beste voelde en je weer “wakker” wordt.

Tijdens je schooltijd had ik de eerste maanden van het nieuwe jaar al weer de nodige gesprekken gevoerd met leerkrachten, en had ik ze meermaals overtuigd dat je het wel ging redden om een fatsoenlijk rapport te halen. De eindspurt resulteerde altijd in cijfers die het hele achterliggende schooljaar deden vergeten, en zorgde voor blije en vooral verbaasde leraren. We raakten er aan gewend. Halloween was helemaal jouw feestje.

De eerste jaren dat wij onze tuin bezaaid hadden met pompoenen, kwamen de zaden nog uit Amerika. Hier hadden we de commerciële hype van Halloween nog zeker niet te pakken. Geen pompoenen, geen winkels vol enge en griezelige uitingen en geen party’s met gruwelijke uitdossingen. Tweeëntwintig jaar geleden hebben wij voort het eerst een Halloween feest gehouden met daar aan vast gekoppeld een goed doel voor het kindertehuis waar je papa werkte. We haalden ermee de krant en de radio, als een soort rariteitenkabinet waar iets heel leuks maar ook iets vreemds gebeurde. Mensen vonden het een raar, maar wel mooi feest met prachtige herinneringen. Het was een feest dat wij nooit zouden kunnen vergeten, want het werd onlosmakelijk van jouw bestaan.

Jij was Halloween en Halloween ben jij. Je vierde het liever dan je eigen verjaardag! Er werden pompoenen aangesleept uit iedere denkbare uithoek en versieringen in de tuin gezet die veel aandacht trokken. Ook dit jaar waren de lange ranken en joekels van pompoenen te vinden in onze eigen tuin, tot de heerlijke ergernis van je papa, die een hekel heeft aan die ondingen in zijn grasveld.

Maar met de begin van het seizoen van Halloween en Thanksgiving, vier jij jouw nieuwe jaar! Herfstkind, geniet maar weer van de kleuren van de herfst, het zonlicht door de bladeren, de belofte van de gezelligheid van de winter. Het is onze favoriete tijd van het jaar.

En op deze vrijdagmiddag weet ik het zeker: al heb jij je eigen huisje en plekje, het denken aan jou, zorgt bij mij altijd voor een glimlach en een kwaliteitsmomentje!

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.